Git gide alışıyorum sana.Hiç bir alışkanlık bu kadar güzel olmaz.Yanımda olduğun zaman alkol gibi damarlarıma yayılıyor,

Sigara gibi ciğerlerimi yakıyorsun.Alışkanlıklar daima korkutur beni.

Düşün ki ben yaşamaya bile alışık değilim.Kendi kendimi alıştırmadım yıllardır.Fakat şimdi sana alışıyorum.Alıştıça özlemim daha da artıyor ve daha da yoğunlaşıyor.Yalnız içimde garip bir korku var.Sana tamamen alışmaktan değil,kendimi sana alıştırmaktan korkuyorum.Bir gün ansızın ölmekten ve seni bana olan alışkanlığınla yalnız bırakmaktan korkuyorum.  Oysa ki her zaman günün her saatinde yanında olmalıyım senin.Ellerim ellerinden uzaksa nasıl güçsüzüm bilemezsin.Bana alışmış olmaktan pişmanlık duyacağın bir saniyen bile olmamalı.Her zevkin yaptığın her şeyin yarısı senin yarısı benim olmalı.

           Bana alış demeyeceğim.Nasıl olsa bir gün alışacakasın.İlk defa sevinmenin ürpertisi içindeyim.Kimseden sevgi istemedim, verdiler almadım.Asıl büyük sevgiyi seni sevmekte buldum.  Sevgin olmasaydı değersiz bir can parçasındaydıım. Şimdi ise sevginin aynasındayım. Bana bakanlar baştan başa seni görecekler....

           Git gide bu alışkanlığın içinde kaybolduğumu hissediyorum.Beni yaşadığım zamanın dışına çıkartıyorsun. Alışkanlık kozasını ören bir ipek böceği gibi git gide tamamlıyor sevgimizi. Korkunç bir yangın başladı yüreğimizde. Özlem kıskançlık arzu ne varsa hepsi tutuştu bir anda alev almayan yerimiz kalmadı. Nehirler,denizler,okyanuslar boşalsa üzerimize hiç sönmeyeceğiz biliyorum.Bu yangın biz kor oluncaya dek sürecek...

Bu bir son olmayacak................... Aksine bu "Varoluşun Başlangıcı".